اجازه امضای موقت موافقتنامه کار و گسترش نیروی کارگری بین دولت ایران و کویت به وزارت کار و امور اجتماعی

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۷/۱۲/۲۵ بنا به پیشنهاد شماره ۶۱۲۳۴مورخ ۱۳۷۷/۹/۳ وزارت کار و امور اجتماعی و در اجرای ماده (۲) آیین‌نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی - مصوب ۱۳۷۱- تصویب نمودند:
وزارت کار و امور اجتماعی مجاز است نسبت به امضای موقت موافقتنامه کار و گسترش نیروی کارگری بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و کویت در چهار چوب متن پیوست اقدام کرده مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری نماید.

معاون اول رئیس جمهور - حسن حبیبی

بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه
کار و گسترش نیروی کارگری
بین
دولت جمهوری اسلامی ایران و کویت
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کویت که از این پس طرفهای متعاهد خوانده می‌شونددر راستای تحکیم روابط دوستانه و همکاری میان جمهوری اسلامی ایران و دولت کویت و همیاری بین دو ملت دوست و مسلمان و تمایل آنان برای رشد و گسترش روابط فی مابین در زمینه های انتقال نیروی انسانی، امور اجتماعی و آموزش فنی و حرفه ای نسبت به موارد ذیل توافق نمودند:

ماده ۱
طرفهای متعاهد همکاری خود را در زمینه کار و توسعه نیروی انسانی و ترغیب بخش خصوصی بر اساس طرح مشترکی که حداکثر پس از گذشت سه ماه از لازم الاجرا شدن این موافقتنامه توسط کار گروه مشترک ماده (۸) این موافقتنامه تهیه خواهد شد، تقویت خواهند نمود.

ماده ۲
طرفهای متعاهد تدابیر لازم برای بهره گیری از نیروی کارگری در زمینه مهارتها و تخصصهای مختلف را در چارچوب قوانین و مقررات جاری دو کشور اتخاذ می نمایند.

ماده ۳
طرفهای متعاهد نسبت به مبادله اطلاعات و تجربیات مختلف در زمینه پژوهشهای اجتماعی ومطالعات علمی مربوط به مسایل کارگری به منظور تقویت همکاری در زمینه کار و امور اجتماعی و توسعه نیروی انسانی از طریق اعزام هیاتهای کارشناسی به کشورهای یکدیگر اقدام خواهند نمود.

ماده ۴
طرفهای متعاهد به طور متقابل هر ساله در برگزاری نمایشگاهها، هم اندیشیها و اجلاسهای منطقه ای در زمینه ارایه خدمات به تولید کنندگان و آموزشهای فنی و حرفه ای مربوط به کار و امور اجتماعی و نیز به منظور بهبود زمینه های ایجاد اشتغال که در دو کشور برگزار می‌گردد همکاری می نمایند.

ماده ۵
طرفهای متعاهد موافقت نمودند درهم اندیشیها و اجلاسهای بین المللی و منطقه ای ضمن تبادل نظر هماهنگیهای لازم را برای توسعه همکاریهای بین المللی به عمل آورند.

ماده ۶
طرفهای متعاهد با نظارت بر حسن اجرای حقوق و وظایف و مقتضیات استخدام درمورد کارفرما و کارگر متعهد می گردند قراردادهای منعقده مشترک با قوانین و مقررات جاری دو کشور مغایرت نداشته باشد.

ماده ۷
مقامهای دولتی ذی نفع طرفهای متعاهد نسبت به تسهیل وحل و فصل مشکلاتی که بین کارفرما و کارگر به وجود می‌آید با روشهای مودت آمیز از طریق گفتگو، داوری و مصالحه بر اساس قوانین و مقررات جاری دو کشور، مبادرت می ورزند.

ماده ۸
به منظور اجرای مواد این موافقتنامه کارگروه مشترکی متشکل از سه نفر شامل معاون وزیر، مدیر کل و یک کارشناس از هر کشور توسط بالاترین مقام اجرایی دو وزارت تشکیل می‌شود که وظایف این کارگروه به شرح ذیل خواهد بود:
الف- تهیه طرحها و برنامه های تفصیلی و تضمین اجرای مفاد این موافقتنامه.
ب- پیشنهاد بازنگری این موافقتنامه هنگامی که ضرورت حل و فصل معضلات ناشی از اجرای آن ایجاب نماید.
این کارگروه حداقل سالی یک نوبت در کشورهای یکدیگر تشکیل جلسه می دهد.

ماده ۹
این موافقتنامه از تاریخ مبادله و آخرین اعلامیه طرفین مبنی بر تصویب آن بر اساس قانون اساسی خود لازم الاجرا خواهد شد و برای مدت پنج سال دارای اعتبار خواهد بود.
این موافقتنامه خود به خود برای همان مدت قابل تمدید می‌باشد مگر اینکه شش ماه قبل از پایان اعتبار، یکی از طرفین به طور کتبی خواهان خاتمه و یا اصلاح مفاد آن شده باشد

ماده ۱۰
هر نوع تغییر در این موافقتنامه نیاز به تصویب آن بر اساس قوانین دو کشور دارد.
این موافقتنامه مشتمل بر. .....ماده در تاریخ. .......................برابر با. .............................در. ....................در دو نسخه اصلی و به زبانهای عربی، فارسی و انگلیسی در شهر کویت به امضا رسید و در صورت بروز اختلاف متون، نسخه انگلیسی نافذ خواهد بود

..از طرف................................................................................از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران.................................................................دولت کویت

دریافت فایل پی‌دی‌اف